Katecheza Ojca Świętego Franciszka wygłoszona podczas audiencji generalnej
Drodzy Bracia i Siostry,
w poprzednich katechezach mieliśmy możliwość ukazać duchową naturę Kościoła: jest on Ciałem Chrystusa, opartym na Duchu Świętym. Kiedy mówimy o Kościele, to jednak nasza myśl najpierw biegnie ku naszym wspólnotom, naszym parafiom, diecezjom, strukturom, w których jesteśmy zjednoczeni, i oczywiście bardziej ku osobom, które je prowadzą i nimi zarządzają. To jest widzialna rzeczywistość Kościoła. Musimy jednak postawić sobie pytanie: czy chodzi o dwie różne rzeczy, czy o jeden Kościół? I jeśli jest to zawsze jeden Kościół, to w jaki sposób możemy zrozumieć związek między jego rzeczywistości widzialnymi i tą duchową?
Przede wszystkim, kiedy mówimy o widzialnej rzeczywistości Kościoła, nie możemy myśleć jedynie o papieżu, biskupach, kapłanach i osobach konsekrowanych. Widzialna rzeczywistość Kościoła składa się z tak wielu braci i sióstr na świecie, ochrzczonych, którzy wierzą, mają nadzieję i kochają. Ten Kościół składa się z wszystkich, którzy idą za Panem Jezusem, i którzy w Jego imię są blisko ubogich i cierpiących, chcą zaofiarować im wsparcie, ulgę i pokój. Możemy więc zrozumieć, że widzialnej rzeczywistości Kościoła nie można zmierzyć, nie można poznać w całej jej pełni: w jaki sposób można by poznać całe dobro, które jest czynione? W jaki sposób można by poznać te wszystkie cudowne rzeczy, które, poprzez nas, Chrystus dokonuje w sercach i życiu każdego człowieka? Zobaczcie proszę: także rzeczywistość widzialna Kościoła znajduje się poza naszą kontrolą, jest ponad naszymi siłami, i jest to rzeczywistość tajemnicza, ponieważ pochodzi od Boga.
Aby zrozumieć relacje w Kościele, pomiędzy rzeczywistością widzialną i duchową, nie istnieje inna droga jak przez Chrystusa, spoglądanie na Chrystusa, na którym zbudowane jest ciało Kościoła, i z którego Kościół powstał w akcie nieskończonej miłości. Także w Chrystusie, w tajemnicy Wcielenia, rozpoznajemy naturę ludzką i naturę Boską, zjednoczone w tej samej osobie, w sposób cudowny i nierozerwalny. Odnosi się to w podobny sposób do Kościoła. I tak jak w Chrystusie natura ludzka jest blisko Boskiej, służy jej w wypełnieniu misji zbawienia, tak jest i w Kościele, w relacji rzeczywistości widzialnej do tej duchowej. Kościół jest więc tajemnicą, w której to, czego nie widać, jest ważniejsze, niż to, co widzialne, a to, co niewidzialne, może być odczytane tylko oczyma wiary (por. Konstytucja dogmatyczna o Kościele „Lumen gentium”, 8)
W przypadku Kościoła jednak musimy postawić sobie pytanie, jak rzeczywistość widzialna może służyć rzeczywistości duchowej? Raz jeszcze możemy zrozumieć ją, wpatrując się w Chrystusa. W Ewangelii św. Łukasz opowiada, jak Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, wszedł do synagogi i zaczął czytać, odnosząc go do siebie fragment z proroka Izajasza, gdzie jest napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie; ponieważ mnie namaścił i posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by głosić więźniom wolność, a niewidomym przejrzenie; głosić wolności tym, którzy są uciskani, aby obwieszczać rok łaski od Pana” (4,18-19). Oto jak Chrystus ze swoim człowieczeństwie służy, głosząc i wypełniając Boży plan odkupienia i zbawienia. W ten sposób musi działać także Kościoł. Poprzez swoją widzialną rzeczywistość, sakramenty i świadectwa. Każdego dnia Kościół jest powołany, by zbliżyć się do każdego człowieka, począwszy od biednych, cierpiących, zepchniętych na margines, aby pozwolić wszystkim odczuć miłosierdzie i współczucie Jezusa.
Drodzy bracia i siostry, często jako Kościół doświadczamy naszej kruchości i naszych granic. I to jest powodem głębokiego żalu w nas, przede wszystkim kiedy dajemy zły przykład i widzimy, że jesteśmy źródłem skandalu. Prosimy wówczas o dar wiary, byśmy mogli zrozumieć, że pomimo naszej małości i naszego ubóstwa Pan uczynił nas instrumentami łaski, widzialnym znakiem Jego miłości do wszystkich ludzi.
Słowa Papieża skierowane do Polaków
Serdecznie pozdrawiam polskich pielgrzymów. Zbliżamy się do uroczystości Wszystkich Świętych. Dziękujemy Panu za wszystkich mężczyzn i kobiety, którzy w różnych okolicznościach historycznych umieli współpracować z Bożą łaską i mieli odwagę dawać świadectwo wiary, nadziei i miłości w codziennym życiu. Uczmy się od nich, jak stawać się świętymi w naszych czasach! Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Tłumaczenie: Radio Maryja
