Papież wyszedł od czytanej w II niedzielę Wielkiego Postu Ewangelii o Przemienieniu Pańskim (Mt 17,1-9) i zauważył, że w tym okresie liturgicznym Pan bierze nas ze sobą i prowadzi na miejsce odosobnione. Wraz z Jezusem i ze świętym ludem Bożym mamy przeżyć szczególne doświadczenie ascezy. Zaznaczył, że wyraża ona nasze usiłowanie, zawsze ożywiane łaską, do przezwyciężenia naszego braku wiary i oporów, żeby pójść za Jezusem drogą krzyżową. Dodał, że aby pogłębić naszą znajomość Nauczyciela, by w pełni zrozumieć i przyjąć tajemnicę Boskiego zbawienia, musimy pozwolić, by zaprowadził nas na miejsca odosobnione i w górę. Jest to droga wymagająca wysiłku, ofiarności i koncentracji. Franciszek zaznaczył, że wymagania te są ważne także dla procesu synodalnego, w realizację którego zaangażowaliśmy się jako Kościół, i zachęcił do refleksji nad powiązaniem między ascezą wielkopostną a doświadczeniem synodalnym.
„Możemy powiedzieć, że nasza wielkopostna droga jest »synodalna«, ponieważ odbywamy ją razem na tej samej drodze, będąc uczniami jedynego Nauczyciela” – wskazał Ojciec Święty.
Franciszek przestrzegł przed pokusą chronienia się w religijności pełnej nadzwyczajnych wydarzeń, sugestywnych doświadczeń, w obawie przed stawieniem czoła rzeczywistości z jej codziennymi zmaganiami, trudnościami i sprzecznościami. Przypomniał, że Wielki Post jest ukierunkowany na Paschę, a nasze „rekolekcje” nie są celem samym w sobie, lecz przygotowują nas do przeżywania męki i krzyża z wiarą, nadzieją i miłością, aby dotrzeć do zmartwychwstania.
