logo
logo

Zdjęcie: VATICAN MEDIA/ Inne

Dzielmy się tym, czym żyjemy

Piątek, 6 lutego 2026 (13:11)

Aktualizacja: Piątek, 6 lutego 2026 (13:25)

O tym, że „sztuka formowania nie jest łatwa i nie da się jej improwizować: wymaga cierpliwości, słuchania, towarzyszenia i weryfikacji – zarówno na poziomie osobistym, jak i wspólnotowym – i nie może obyć się bez doświadczenia oraz kontaktu z tymi, którzy ją przeżyli, aby się uczyć i czerpać przykład”, mówił Papież podczas spotkania z uczestnikami sesji plenarnej Dykasterii
ds. Świeckich, Rodziny i Życia – informuje Vatican News.

Nawiązując do tematu obrad, który został zaczerpnięty
z Listu do Galatów (Ga 4,19), Ojciec Święty zwrócił uwagę, że formacja została ukazana jako „zrodzenie”, „danie życia”. Zakłada to doprowadzenie ucznia do żywego zjednoczenia ze Zbawicielem.

Papież wskazał: „Prawdą jest, że w Kościele niekiedy postać formatora jako »pedagoga«, przekazującego nauki
i umiejętności religijne, przeważa nad postacią »ojca«, zdolnego zrodzić do wiary”. Dodał, że „nasza misja jest jednak bardziej wzniosła, dlatego nie możemy poprzestać na przekazywaniu doktryny, praktyk czy etyki, lecz jesteśmy wezwani do dzielenia się tym, czym żyjemy
– z hojnością, szczerym umiłowaniem dusz, gotowością
do cierpienia dla innych, bezgranicznym oddaniem,
jak rodzice, którzy poświęcają się dla dobra dzieci”.

Formacja ma także wymiar wspólnotowy. Życie chrześcijańskie przekazywane jest przez dar wspólnoty.
To „Kościół zjednoczony, żywy, ożywiany miłością” rodzi
do wiary; nie czyni tego sam kapłan, katecheta czy charyzmatyczny lider. Chodzi o przekazanie wszystkim,
a szczególnie młodemu pokoleniu, radości i pełni sensu, które wspólnota Kościoła przeżywa. „To nie potrzeba posiadania, ale pragnienie dawania, dzielenia się nadmiarem miłości i radości, które noszą w sobie rodzice, rodzi pragnienie dawania życia dzieciom – i to także jest źródłem każdej działalności formacyjnej” – zaznaczył Papież.

Leon XIV wskazał także na istotne elementy w misji formatora. Głównie potrzebę promowania stałych, osobistych ścieżek życia, które angażują i prowadzą
do sakramentów bądź ich ponownego odkrycia. 

Kolejnym aspektem jest wspieranie tych, którzy podejmują drogę wiary. Pomoc w dojrzewaniu i pielęgnowaniu nowego stylu życia, który dotyczy wszystkich aspektów istnienia – prywatnych i publicznych. Obejmuje to pracę, relacje
czy codzienne postępowanie.

JG, vaticannews.va

NaszDziennik.pl